شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 12151

قائم مقام فراهانی، میرزاآقا تبریزی، ایرج میرزا، میرزا محمدصادق امیری فراهانی

ادیب‌الممالک فراهانی، ملک‌الشعرای بهار، میرزا حبیب اصفهانی، ملک‌الشعرای بهار

قائم مقام فراهانی، میرزا آقا تبریزی، میرزا حبیب اصفهانی، ملک‌الشعرای بهار 

ادیب‌الممالک فراهانی، ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، میرزا محمدصادق امیری فراهانی

در دوره ناصرالدین شاه با رفت و آمد ایرانیان به اروپا، نمایشنامه‌نویسی در ایران رواج یافت. اولین کسی که در ایران به نوشتن نمایشنامه فارسی پرداخت، سه نمایشنامه کوتاه تألیف کرد.

از رمان‌نویسان این دوره می‌توان به میرزاآقا تبریزی با رمان «شمس و طغرا» و میرزا حسن‌خان بدیع با دو اثر «شمس‌الدین و قمر» و «داستان باستان» اشاره کرد.

در عصر مشروطه بیش‌ترین رویکرد نویسندگان به رمان‌های تاریخی بود که یکی از دلایل آن، وجود نوعی باستان‌گرایی و روحیه کاوشگرانه در شناخت هویت گذشته میان آن‌ها بود.

از عوامل مؤثر بر رشد آگاهی و تحوّل اندیشه ایرانیان در سال‌های قبل از مشروطه، فنّ ترجمه بود و ترجمه آثار اروپایی با ایجاد چاپخانه در زمان فتحعلی شاه آغاز شد.

عارف قزوینی ـ وطن‌دوستی، آزادی‌خواهی و ستیز با نادانی

ایرج میرزا ـ مفاهیم نو در قالب طنز، هجو و هزل

محمّدتقی بهار ـ آزادی و وطن‌خواهی

فرّخی یزدی ـ آزادی و مفاهیم وطن‌دوستانه