شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29488

از عصا در عهد پیری کم نشد گمراهی‌ام / پای دیگر بهر لغزیدن به دست آمد مرا

آن‌چه در ایام پیری کم شد از نور بصر / باعث افزونی نور بصیرت شد مرا

محنت پیری نمی‌بود این قدر ناخوشگوار / محو اگر می‌شد ز خاطر یاد برنایی مرا

در جوانی می‌گرفتم من که تیغ از دست کوه / عاقبت پیری گرفت از دست‌ گیرایی مرا

همچو بید می‌لرزم که مبادا به هیچ نیرزم. فریاد از معرفت رسمی و عبادت عاریتی.

اگر با تو نگویم افگار می‌شوم چون با تو می‌گویم سبکبار می‌شوم.

بر سر از خجالت گرد داریم و رخ از شرم گناه زرد داریم.

مرد دانا و توانا را مباشرت کار بزرگ و حمل بارگران رنجور نگرداند.

جفا پل بود بر عاشق شکستی                     وفا گل بود بر دشمن فشاندی

گر عزم جفا داری سر در رهت اندازم           ور راه وفا گیری جان در قدمت ریزم

در عشق ترک کام کن ترک حبوب و دام              مر سنگ را زر نام کن شکّر لقب نه بر جفا

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم              بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت