شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18866

روزی که برفتند حریفان پی هر کار / زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمّار
من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار / حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار              او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو / هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو / مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو             مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه         

عاقل به قوانین خرد راه تو پوید / دیوانه برون از همه آیین تو جوید
تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید / هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید         بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

بیچاره بهائی (شاعر) که دلش زار غم توست / هر چند که عاصی است، ز خیل خدم توست
امید وی از عاطفت دم‌به‌دم توست / تقصیر خیالی به امید کرم توست                  یعنی که گنه را به از این نیست بهانه         

خواهی که بر نخیزدت از دیده رود خون / دل در وفای صحبت رود کسان مبند

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام / تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

با این همه هر آنکه نه خواری کشید از او / هر جا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

چه خوش صید دلم کردی، بنازم چشم مستت را / که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمی‌گیرد

مپندار این شعله افسرده گردد / که بعد از من افروزد از مدفن من

 نه تسلیم و سازش، نه تکریم و خواهش / بتازد به نیرنگ تو توسن من

کنون رود خلق است دریای جوشان / همه‌ خوشه خشم شد خرمن من

 من آزاده از خاک آزادگانم / گل صبر می‌پرورد دامن من