شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز

در کدام بیت معنی مجازی واژه «سر» با سایر گزینه‌ها متفاوت است؟

ما را سری است با تو که گر خلق روزگار / دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت / امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است

سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید / تبارک‌الله از این فتنه‌ها که در سر ماست

اگرچه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را / به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست

واژهٔ «دست» در همهٔ ابیات زیر به‌جز گزینهٔ ....... «مجاز» است.

افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد / وز دست اجل بسی جگرها خون شد

از تو به که نالم که دگر داور نیست / وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست

نقش مستوری و مستی نه به دست من و توست / آن‌چه سلطان ازل گفت بکن آن کردم

گر عاشق و میخواره به دوزخ باشند / فردا بینی بهشت همچون کف دست

در کدام بیت مجاز بیشتری به‌چشم می‌خورد؟

برآشفت ایران و برخاست گرد / همی هر کسی کرد ساز نبرد

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی / چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

خروشی برآمد ز دشت و ز شهر / غم آمد جهان را از آن کار بهر

مست و خرابم تا ابد نی دل شناسم نی خرد / کاندر خرابات ازل نوشیده‌ام پیمانه‌ای

آرایه‌های مقابل همه‌ی‌ ابیات به‌جز بیت ........... تماماً درست است؟

محتاج قصّه نیست گرت قصد خون ماست چون رخت از آن تست، به یغما چه حاجت است

(مجاز، ایهام)

جـام جـهـان نـمـاسـت، ضمیر منیر دوست اظهـار احـتـیـاج خـود آن‌‌جـا چـه حاجت است

(تلمیح، تشبیه)

زلـف مـشـکین تو در گلشن فردوس عذار چـیـسـت طاووس کـه در بـاغ نـعـیـم افـتادست

(واج‌آرایی، تشبیه)

دل مـن در هـوس روی تـو ای مونس جان خـاک راهـی اسـت کـه در دسـت نـسیم افتادست

(تشبیه، استعاره)

واژه‌ی «پسته» در کدام گزینه «آرایه‌ی مجاز» پدید نیاورده است؟

ای پسته‌ی دهانت شیرین و انگبین لب/ من تلخ‌کام مانده در حسرت چنین لب

بگشا پسته‌ی خندان و شکرریزی کن/ خلق را از دهن خویش مینداز به شک

ای پسته‌ی تو خنده زده بر حدیث قند/ مشتاقم از برای خدا یک شکر بخند

گرچه از کبر سخن با من درویش نگفت/ جان فدای شکرین پسته‌ی خاموشش باد

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 14840