شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 5260

شد در ره او جسمم با آن که ز خوبان بود/ این کشتی بی لنگر پروردۀ طوفان ها

کشتی ز صبر ساز که داری ز سوز و اشک/ دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

در این گرداب بی پایان منه بار شکم بر دل/ که کشتی روز طوفان غرقه از باد شکم گردد

کیستم من مشت خار در محیط افتاده ای / دل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده ای

طریق عشق طریقی عجب خطرناک است/ نعوذ بالله اگر ره به مقصدی نبری

نگر تا حلقۀ اقبال ناممکن نجنبانی/ سلیما ابلها بلکه محروما و مسکینا

بسم اللّه الرحمن الرحیم/ هست کلید در گنج حکیم

من رند عاشق در موسم گل/ آنگاه توبه، استفراللّه

بار فراق دوستان بس که نشسته بر دلم/ نیست میسرم دگر کز دل خود فرو هلم

در میکده رهبانم و در صومعه عابد/ گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد

زاهدا می بنوش رندانه/ فاتّقوا اللّه یا اولی الالباب

زان گل بشکفتۀ سیراب مست/ یاد یار مهربان آید همی

مقیم طور محبت ز شوق باز نداند/ شعاع آتش مهر از فروغ نور تجلی

چه شیرین گفت خسرو این عبارت / که نبود وصل شیرین بی مرارت

ای دمت عیسی دم از دوری مزن/ من غلام آنکه دور اندیش نیست

ز بوی پیرهنت زنده می شود دل مرده/ چه حکمت است در این بوی پیرهن که تو داری