شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 4463

از پس علم دین بباید رفت / اگرت تا به چین بباید رفت

ز خاشاک و ز خار و شاخ درخت / یکی آتشی برفروزید سخت

چو آگاه شد مادر و خواهران / از ایوان برفتند با دختران

بز و اشتر و میش را همچنین / به دوشندگان داده شد پاک دین

هر کاین غزل بخواند داند که من چو سعدی / وقتی فقیه بودم و امروز رند و عامی

سیف فرغانی از بهر تو همچون سعدی/ مشک دارد نتواند که کند پنهانش

استاد سخن سعدی است پیش همه کس امّا/ دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو

در این ایّام شد ختم سخن بر خامۀ صائب/ مسلّم بود اگر زین پیش بر سعدی شکرخایی

آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی/ آمده مجموع در ظلال محمد

ارغوان، جام عقیقی به سمن خواهد داد/ چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج/ فکر معقول بفرما، گل بی خار کجاست

بسی تیر و دی ماه و اردیبهشت/ بیاید که ما خاک باشیم و خشت

تو قد بینی و مجنون جلوهٔ ناز/تو چشم و او نگاه ناوک‌انداز

چو خامه در ره فرمان او سر طاعت/ نهاده‌ایم، مگر او به تیغ بردارد

آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل/ همه در سایۀ گیسوی نگار آخر شد

هرچه زان تلخ‌تر بخواهد گفت /گو بگو از لب شکربارش