شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 9236

تو ایران را جوان سازی، وطن را گلستان سازی؟/ به فرّ خود عیان سازی بسی راز نهانی را

آن‌که بوده وطنش دیدۀ حافظ، یا رب/به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

مادر توست این وطن که در طلبش خصم/ نار تطاول به خاندان تو افکند

از خون جوانان وطن لاله دمیده/ از ماتم سرو قدشان سرو خمیده

زین‌العابدین مراغه‌ای

ناصرالدین شاه

علّامه دهخدا

ملک‌الشّعرای بهار

عید قربان آمد ای جان جهان قربان تو را / جلوه‌ای کن تا شود جان‌ها فدای جان تو را

آتش گرفت عالم ز گور بوالبشر بود / صرف‌نظر گر زین پدر کردی نکردی

سرچشمه فین بین که در آن آب روان است / نه آب روان است که جان است و روان است

ای دریغا لباس علم و هنر / ای دریغا متاع فضل و ادب

ادیب‌الممالک فراهانی

محمدتقی بهار

سید اشرف‌الدین گیلانی

علامه دهخدا

از نظر موسیقی و عروض نیز گروه سنت‌گرا بسیار پایبند به سنت‌های ادبی بودند.

شاعران دورۀ بیداری تخیلات سرایندگان پیشین را در نظر داشتند.

گرایش به قالب‌های کم کاربرد یا نوین به تدریج زمینه را برای ظهور شعر نو فراهم کرد.

شعر این دوره به دلیل موقعیت اجتماعی و انقلابی، برای عامه مردم قابل فهم است.