شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12842

سخن ز حد مبر ای محتسب که مستی من/نه از پیاله خورشید و خم گردون است

رخت روز طرب را بامداد است/سر زلفت شب غم را سواد است

تویی کعبه به هر شهری که باشی/چو مکه نام آن خیر البلاد است.

به عشق طعنه «جامی» مزن که عاشق را/ عنان دل ز کف اختیار بیرون است.

تو خورشیدی و می‌خواهی که ناپیدا شوی از من / به مشتی گل کجا بتوان که خورشیدی بیندایی

بر خوان سرگشاده آزادی از خدای / داد از سر بریده به هر رگ صلای غیر

 آلاله کوهسارانم تویی یار / بنفشه جو کنارانم تویی یار

دانش اندر دل چراغ روشن است / وز همه بد بر تن تو جوشن است