شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14212

از بس که تن ز آتش حسرت گداخته است/ از دیده خون گرم فشانم به جای اشک

منم ابر و تویی گلبن که می‌خندی چو می‌گریم/ تویی مهر و منم اختر که می‌میرم چو می‌آیی

عمری از سنگ حوادث سوده گشتم چون غبار/ تا به امداد نسیمی ره به کویی یافتم

از ساغر خونین شفق باده ننوشیم/ وز سفرۀ رنگین فلک لقمه نگیریم

از نوبهار شفقت و نیران قهر توست / جنّت به آب و تاب، جهنّم به تاب و تَف

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی‌خار کجاست

عشق دردانه است و من غوّاص و دریا میکده / سر فرو‌بردم در آن‌جا تا کجا سر برکنم

من دوست‌دار روی خوش و موی دلکشم / مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم