شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 19618

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

از هر شاخی هزار ستاره تابان و در هر ستاره هزار سپهر حیران.

امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است و رای در تلافی آن عاجز.

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

عاقبت مکر نامحمود و خاتمت غدر نامحبوب است. (غدر: فریب)

الف، ج، ه_  _ الف، و، ب

الف، ج، ه_  _ ب، د، و

ج، الف، د _ ب، ه_ ، و

د، ج، ه_ _ الف، و، ب

مصلحت در نهان داشتن چیست؟ گفت تا مصیبت دو نشود: یکی نقصان مایه و دیگر شماتت همسایه.

دخل آب روان است و عیش آسیای گردان؛ یعنی خرج فراوان کردن مسلّم کسی را باشد که دخل معیّن دارد.

دیدم دم گرم من در آهن سرد او اثر نمی کند، ترک مناصحت گرفتم و روی از مصاحبت بگردانیدم.

گفت: راحت عاجل به تشویش محنت آجل مُنغّص (تیره و تار) کردن خلاف رای خردمند است.