شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 1 - آفرینش همه تنبیه خداوند دل است

با توجه به هر جمله، معنای واژة مشخّص شده، در کدام گزینه درست است؟

(( داعیه‌ای )) در باطن من پدید آمد که به آن حالت راضی نتوانستم بود. (خاطره)

(( میغ )) و باران و برف و تگرگ و قوس‌قزح، همه عجایب صنع حق تعالی است. (سحاب)

تا چند (( منزوی )) در کنج خلوتی؟ در بسته تا به کی در محبس تنی؟ (اجتماعی و جالب)

شکر (( انعام )) تو هرگز نکند شکرگزار \[ \leftarrow \] (چارپایان)

معنای کلمۀ "انعام" در کدام گزینه، با معنی اين واژه در بیت زير تفاوت دارد؟ « نعمتت بار خدايا ز عدد بيرون است/ شكر انعام تو هرگز نكند شكرگزار»

ای گدایان خرابات خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز (( انعامی )) چند

هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است / این گدا بین که چه شایستۀ (( انعام )) افتاد

به منت دگران خو مکن که در دو جهان / رضای ایزد و (( انعام )) پادشاهت بس

چو هر خاکی که باد آورد فیضی برد از (( انعامت )) / ز حال بنده یادآور که خدمتگزار دیرینم

در مصراع «دِل ندارد (( که )) ندارد به خداوند اقرار» معنای واژه مشخص شده چیست؟

کسی

اگر

حرف ربط

چون

معنی واژه‌های «تنبیه، فکرت، تسبیح، مستمع» به ترتیب در کدام گزینه آمده است؟

خردمندی، فکر، ذکر کردن، صاحب‌سخن

هوشیار کردن، اندیشه، نیایش کردن، شنونده

هوشیاری، فکر، پاک کردن، سخن‌سرا

خردمندی، اندیشه، به پاکی یادکردن، سخن‌گو

مفهوم کدام گزینه به بیت زیر نزدیک‌تر است؟

تا قیامت سخن اندر کرم و رحمت او/ همه گویند و یکی گفته نیاید ز هزار

مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر/ ما همچنان در اول صف تو مانده‌ایم

بنده‌ی پیر خراباتم که لطفش دایم است/ ورنه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست

نکویی و رحمت به جای خود اوست/ ولی با بدان نیک مردی بد است

اگر توقع بخشایش خدایت هست/ به چشم عفو و کرم بر شکستگان بخشای

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 1 - آفرینش همه تنبیه خداوند دل است | آزمون شماره 15649