شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12908

دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت / امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است

دلم خزانه‌ی اسرار بود و دست قضا / درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

کاغذین جامه به خوناب بشویم که فلک / رهنمونیم به پای علم داد نکرد

من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم / که عنان دل شیدا به لب شیرین داد

بارها گفته‏‌‏ام و بار دگر می‏‌‏گویم / که منِ دلشُده این ره نه به‌خود می‏‌‏پویم

در پس آینه طوطی‌صفتم داشته‏‌‏اند / آن‌چه استاد ازل گفت بگو می‏‌‏گویم

خنده و گریه‌ی عشّاق ز جایی دگر است / می‏‌‏سرایم به شب و وقت سحر می‏‌‏مویم

دوستان عیب من بی‏‌‏دل حیران مکنید / گوهری دارم و صاحب نظری می‏‌‏جویم

هر که با بدان نشیند، اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند، به طریقت ایشان متّهم گردد.

به نظر من استعداد ادراک زیبایی‌ها به نحوی در ما نهفته است، که باید آن را بیدار کنیم.

دوست واقعی، راه نیک‌بختی را نشان‌می‌دهد و مثل آیینه همان قدر که خوبی‌ها را پیش چشم می‌آورد، عیب‌ها را هم به ما می‌نمایاند.

انسان باید برای کسب علم مسیرهای سختی را به تنهایی بپیماید.