شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7311

همی گفت وز نرگسان سياه / ستاره همی ریخت بر گرد ماه (۱) 

بگریزند ز مردم که در این وحشتگاه / فتح از آن است که از خلق گریزان باشد (۲)

مرگ از صحبت این قوم پریشان خوش تر / به جهانی ندهم گوشه تنهایی را (۲)

لاله گویی که بر زبان همه روز / مدح دستور دادگر دارد (۲)

مجنون صاحب درد را لیلی عیادت می‌کند / فرهاد شورانگیز را شیرین به مهمان می‌رسد (تلمیح)

آبرو تا به کجا خاک مذّلت نشود؟ / حرص در سعی طلب آنچه ندارد عار است (تشخیص)

تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته نظری باشد رفتن به گلستان‌ها (تشبیه)

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی؟ / سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی؟ (تضاد)

نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت                           دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندارم

چون راه سخن نیست در آن غنچه مستور                   گوش دو جهان تنگ شکر از سخن کیست

سر ما فرونیاید به کمان ابروی کس                       که درون گوشه‌گیران ز جهان فراق دارد

کار صواب باده‌پرستی است حافظا                       برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

تلاش لازم افتاده است ساز زندگانی را                                          سری بر سنگ می‌باید زدن بی‌صلحی و جنگی

در هستی و عدم همه جا سعی مطلبی است                                   از ریشه زیر خاک تلاش ثمر نرفت

نه هر جا هست قفلی از کلید سعی بگشاید                                        که گاهی کوشش و گاهی تعلل می‌کند کاری

چندین رمه را برگ و نواییم ز کوشش                                                   هر چند که بی‌برگ‌تر از چوب شبانیم