شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12390

فاعلاتن مفاعلن فعلن 

فعلاتن فعلاتن فعلن

مفعول مفاعلن فعولن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

بشوی ای خردمند از آن دوست، دوست / که با دشمنانت بود هم‌‌نشست 

جهان پیر است و بی‌‌بنیاد، از این فرهادکش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش، ملول از جان شیرینم

ما درد دوست پیش حکیمان نمی‌‌بریم / ساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست 

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم / بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

مرگ را هم‌‌سنگ با هجران مکن ای دل که من / بارها سنجیده‌‌ام مردن یکی، هجران صد است 

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم تو را / کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را

کمر کوه کم است از کمر مور این جا / ناامید از در رحمت مشو ای باده‌‌پرست
 

دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا / که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم / طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می‌باش / که نیستی است سرانجام هر کمال که هست

ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر / سپیده‌دم که صبا چاک زد شعار سیاه

مفتعلن فاعلات مفتعلن فع

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن