شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19122

فرود آمد از دژ به کردار شیر / کمر بر میان بادپایی به زیر

به پیش سپاه اندر آمد چو گرد / چو رعد خروشان یکی ویله کرد

چو سهراب شیراوژن او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید

چو سهراب را دید گردآفرید / که بر سان آتش همی بردمید

حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام/ تفاوتی نکند گر دعاست یا دشنام

کسان را دِرم داد و تشریف و اسب/ طبیعی است اخلاق نیکو نه کسب

به چشم‌های تو دانم که تا ز چشم برفتی/ به چشم عشق و ارادت نظر به هیچ نکردم

به جای خاک، قدم بر دو چشم سعدی نه/ که هر‌که چون تو گرامی بود به ناز آید

چنان به عدل تو مشتاق بود دولت و ملک                                             که تشنگان به فرات و پیادگان به حرم

گر بود شوق حرم بُعد منازل سهل است                                             هجر در راه حقیقت نکند منع وصال

به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند                                             هزار بادیه سهل است اگر بپیمایند

ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد                                             عشاق نیندیشند از خار مغیلانت