شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 28580

به بالای ایوان او راغ نیست/ به پهنای میدان او باغ نیست

زمین گلشن از پایۀ تخت توست/ زمان روشن از مایۀ بخت توست  

به رزم اندرون شیر پاینده‌ای/ به بزم اندرون شید تابنده‌ای 

ما برون را ننگریم و قال را / ما درون را بنگریم و حال را

گفت الهی مرا فقر و فاقه به تو رسانید و لطف تو آن را زایل نگردانید.

این فاخته بر این درخت می‌گوید که کوکو من نیز موافقت او می‌گویم هوهو.

گفت زمین درخشان است از مرقّعیان چنان‌که آسمان درخشان است از ستارگان.

اندر خواستی کتابی، سبک و آسان، تا تو را یادگار بود و دیگر مردمان را فایده بود.

شاهی که رخش او را دولت بود دلیل / شاهی که تیغ او را نصرت بود فسان

تن را سلامت‌ها ز تو جان را قیامت‌ها ز تو / عیسی علامت‌ها ز تو وصل قیامت‌وار را

دیده سیر است مرا، جان دلیر است مرا / زهره شیر است مرا، زهره تابنده شدم

روشنی روز تویی، شادی غم‌سوز تویی / ماه شب‌افروز تویی، ابر شکربار تویی

عالَم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود

 کس چو حافظ نگشود از رخ اندیشه نقاب / تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

غرور حسن اجازت مگر نداد ای گل / که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

 صدف‌وار گوهرشناسانِ راز / دهان جز به لؤلؤ نکردند باز