شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12643

گر مکرّر سخن تلخ بگوید معشوق / عاشق آن نیست که این نکنه مسلّم دارد

حریص را نکند نعمت دو عالم سیر / همیشه آتش سوزنده اشتها دارد

گر عاشقی از گنه چه باک است / خورشید به هر چه تافت پاک است

پای خوابیده به فریاد نگردد بیدار / پند با عاشق بیدل چه تواند کردن؟

لب چون آتشش آب حیات است / از آن آب، آتشی ما را گرفته است (تشبیه -متناقض نما)

ماه کنعانم برفت از کلبۀ احزان ولی / عکس رویش بر در و دیوار می یابم هنوز (تشخیص - تلمیح)

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم / ای بی خبر ز لذّت شرب مدام ما (ایهام - مراعات نظیر)

تلخ است پیش طایفه ای جور خوب روی / از معتقد شنو که شکر می پراکند (حس آمیزی - استعاره)

چو صفحه را به سر کلک آشنا سازم / کنم به سان دبیر بهار انشا را

من چو بر اسب سخن‌رانی سوار آیم بود / هم رکابم فرخی و هم عنانم عنصری

پایش از آن پویه درآمد ز دست / مهر دل و مهره پشتش شکست

عمری کمان صبر همی‌داشتم به زه / آخر به تیر غمزه فکندی سپر مرا