شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15142

هرکه چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

ماهرویا روی خوب از من متاب/ بی‌‌خطا کشتن چه می‌‌بینی صواب

دلا چندم بریزی خون دیده شرم دار آخر/ تو نیز ای دیده خوابی کن مراد دل برآر آخر

اگر برخیزد از دستم که با دلدار بنشینم/ زجام وصل می نوشم ز باغ عیش گل چینم

زهی ماه در مهر سرو بلندت / شکر در گدازش ز تشویر قندت

چراغ است مر تیره شب را بسیچ / به بد تا توانی تو هرگز مپیچ

وگر نه من ایدر همی بودمی / شبی با شما روز پیمودمی

خروشید و بار غریبان ببست / اَبَر پشت شرزه هیونان مست

مژده رحمت برساند سروش

آه که آن صدرسرا می‌ندهد بار مرا

جور مکن ماه‌وَشا ز آه دلم کن حذر

نیست بدین آب به دریا گُهَری

سرش سبز بادا که نخلی چو او نیست/ ز گردی که آید از آن طرف دامان

به یاران جانی دمی خو بر آور/ که عیشی ا‌ست خوش بزم یاران جانی

در آن ده مجاور شدم هفت ماه/ نپرسید حالم، نه دشمن نه دوست

ز خورشید پرسی که گردون چه سان بُد/ ز مه پرس باری که جوزا چه می‌شد