شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9022

به‌دنبال محمل چنان زار گریم / که از گریه‌ام ناقه در گِل نشیند

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر / نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز / که هشیاران نیاویزند با مست

من مرغکی پر بسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام / گر زان که بشکستی قفس بنمودمی ‌پرواز را

بشنو از ایمان که می‌گوید به آوازی بلند

که بدر پرده تن را و ببین مشعله‌ها را

این پنج چشمه حس تا در تنت روان است

حریف زبان‌های مرغان ما

از سر خود

هیچ فلک

زلزله را

تن خود

چو دونان در این خاکدان دنی: چُ دو نان / دَ رین خا / ک دا نِ / دَ نی

غلام همّت آن نازنینم: غُ لا مِ / هِ_ مَت ا / نا زَ‌نی نَم

درد ما را نیست درمان الغیاث: در دِ ما را / نی ست دَر / ما اَل غِ یاث

مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت: مُ_ دا مَم مَس / ت می دا / رَد نَ سی مِ / جَع دِ گی سو یت