شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 21655

دو

سه

چهار

پنج

تا شب نرود صبح پدیدار نباشد          

یاری که تحمّل نکند یار نباشد

با آن نتوان گفت که بیدار نباشد    

گر دست به شمشیر بری عشق همان است

از کرمت من به ناز می‌نگرم در بقا / کی بفریبد شها دولت فانی مرا

ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو را / ای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا

بنگر که از شمشیر شه در قهرمان خون می‌چکد / آخر چه گستاخی است این والله خطا والله خطا

بگو شکّر فروش شکّرین را / که تا رونق دهد بازار ما را 

بدو گفت شیدای شوریده‌سر / جوابی که شاید نبشتن به زر

همی تا کند پیشه عادت همی‌کن / جهان مر جفا را تو مر صابری را

اگر هوشمندی به معنی گرای / که معنی بماند ز صورت به جای

پسر چند روزی گرستن گرفت / دگر با حریفان نشستن گرفت

بدو گفت شیدای شوریده‌سر / جوابی که شاید نبشتن به زر 

همی تا کند پیشه عادت همی‌کن / جهان مر جفا را تو مر صابری را

اگر هوشمندی به معنی گرای / که معنی بماند ز صورت به جای 

پسر چند روزی گِرستن گرفت / دگر با حریفان نشستن گرفت