شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 12136

و لکن خواهم مرا بر فایده این مطلع‌ گردانی که مصلحت در نهان‌داشتن چیست؟ گفت تا مصیبت دو نشود: یکی نقصان مایه و دیگر شماتت همسایه.

ضعیف مردی اِی که تو را هنوز خلق در پیش است تا در خلا دیگرگونه‌ای و در ملا دیگرگونه، و در دو جهان هیچ چیز را آن خطر نیست که بنده را از حق تواند باز داشت.

این مرد از کرانه بجستی و فرصتی جستی و تضریب کردی و المی بزرگ بدین چاکر رسانیدی و آن‌گاه لاف زدی که فلان را من فروگرفتم.

اول ریعان شباب که هنگام استحکام قواعد فضایل و آداب بود، اقوال ابناءالزّمان و اتراب و اقران که اخوانِ دیوانند، امتثال کردم.

طریقت به‌جز خدمت خلق نیست / به تسبیح و سجاده و دلق نیست

خورشید ز ابر تیره دهد روی گاه گاه / چونان حصاری‌ای که گذر دارد از رقیب

هر که آمد، عمارتی نو ساخت / رفت و منزل به دیگری پرداخت

چو بینی یتیمی سرافگنده پیش / مده بوسه بر روی فرزند خویش