شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 16592

وجود ردیف‌های کوتاه و خوش‌آهنگ در شعر

به کار بستن تلمیحات رایج نه تلمیحات غریب و نادر در مضمون‌سازی

قالب مسلّط، به ظاهر غزل است.

شاعر سبک هندی در حقیقت تک‌بیت‌گو است.

آیینۀ چندین تب و تاب است دل ما / چون داغ جنون شعله نقاب است دل ما

گذشتگان که هوس دیده‌اند دنیا را / به پیش خود همه پس دیده‌اند دنیا را

جنون کی قدردان کوه و هامون می‌کند ما را / همان فرزانگی روزی دو مجنون می‌کند ما را

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود /  موی اندر شیر خالص زود پیدا می‌شود

دود اگر بالا نشیند کسر شأن شعله نیست /  جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است

هر که دل پیش دلبری دارد /  ریش در دست دیگری دارد

آدمی پیر که شد حرص جوان می‌‌گردد /  خواب در وقت سحرگاه گران می‌گردد

متن‌های ادبی با تصنّع و تکلّف همراه است.

استفاده از آیات، احادیث و عبارات عربی رواج بیشتر یافته است.

کاربرد شعرهای مستحکم و با صلابت در متن _ که غالباً سروده خود مؤلفان است _ در کتاب‌های نثر رواج داشته است.

آمیزش زبان فارسی با دیگر زبان‌ها (مغولی، ترکی، عربی و …) نگارش کتاب‌هایی با عنوان فرهنگ لغت را در این دوره رواج داد.

بینابین، مصنوع، ‌ساده

بینابین، ساده، مصنوع

مصنوع، بینابین، ساده

ساده، مصنوع، بینابین