شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 26808

ما همه ستمکارانیم بر خویش عفو کن و از ما درگذار

بر هیچ پیغامبر روا نیست که فردا در آتش شود و عذاب چشد

بعد از این صواب نیست که میان من و پادشاه جمعیتی باشد

جماعتی با او نان بخوردندی پس به قیلوله مشغول شد

درویش ضعیف‌حال را در خشک‌سالی مپرس که چونی الّا به شرط آنکه مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.

معصیت از هر که در وجود آید ناپسندیده‌تر است و از علما ناخوب‌تر که علم سلاح جنگ شیطان است.

جان در حمایت یک دم است و دنیا وجودی میان دو عدم، دین به دنیا فروشان خرند.

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان و عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان.

شنودم مثل دو دوست که به تضریب نمام (سخن‌چین) و سعایت فتان چگونه از یکدیگر مستزید گشتند.

هیچ چیز نزدیک عقلا در موازنه دوستان مخلص نیاید و در مقابله یاران یکدل ننشیند.

در ناحیت کشمیر متصیدی(شکارگاهی) خوش و مرغزاری نزه بود که از عکس ریاحین او پر زاغ چون دم طاووس نمودی.

ایشان حقوق مرا به طاعت و مناصحت بگزاردند، و به معونت و مظاهرت ایشان از دست صیاد بجستم.