شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 13539

پردهگشای فلک پرده‌دار/ پردگی پردهشناسان کار

هست انعام تو در برج مروّت اختر/ هست اکرام تو در درج فتوّت گوهر

چو رفت از نظرم دیده دوزم باز/ چو گفت هر سخنم گفته گویم ساز

جان به چه دل راه در این بحر کرد/ دل به چه گستاخی از این چشمه خورد

وجودی دارم از مهرت گدازان: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

ما به یک شربت چنین بی‌خود شدیم: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

همی‌نالید و با گل راز می‌کرد: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

دیگران چندین قدح چون خورده‌اند: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

شمه‌ای از داستان عشق شورانگیز ماست/ این حکایت‌ها که از فرهاد و شیرین کرده‌اند

اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری / هیچ‌کسی را ز دلم خود خبری می‌نشود

چه کند چرخ فلک را چه کند عالم شک را / چو بر آن چرخ معانی مهش انوار تو دارد

با عقل خود گر جفتمی من گفتنی‌ها گفتمی / خاموش کن تا نشنود این قصه را باد هوا

عجب گر در چمن بر پای خیزی = مفاعیلن مفاعیلن مفاعی

از یکی آتش برآوردم تو را = فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید = مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن

چون نداری تاب دانش چشم بگشا در صفات = فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن