شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19068

نهال عدل را در باغ بنشان / درخت ظلم را از بیخ بر کن

شه چو ظالم بود نهاید دیر / زود گردد بر او مخالف چیر

شود تاریکی ظلم از جهان دور / نماند شمع بزم عدل بی نور

مکن خیره بر خویشتن بر ستم / که آن گاه مانی به بیداد و غم

زانک انسان در غنا طاغی شود ، همچو پیل خواب بین یاغی شود

به طاعت قرب ایزد می توان یافت ، قدم در نه گرت هست استطاعت

گرچه دل من ز علم محروم نشده ، کم ماند ز اصرار که معلوم نشد

در غریبی و فراق و غم دل پیر شدم ، ساغر می زکف تازه جوانی به من آر

هر کس که در نماز به روی و ریا رود / بر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

اگر ز لوث (= پلیدی) ریا سجده‌گاه باید پاک /  به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد

نماز را چه به خلوت کنی چنان می‌کن  / که در حضور جماعت کنی، مکن دغلی

چه سود گریه‌ی تو در نماز زان‌که تو را / دو چشم گریان از بهر مرغ بریان است