شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6838

رستم از سیلی تقدیر به خاک افتاده است                                                           تا به کی تکیه به سرپنجه پُر زور کنی

قضا چو دست برآورد ناله بی‌اثر است                                                           سپند از آتش سوزان نَجست از فریاد

با قضا پنجه‌زدن گرچه گناهی است بزرگ                                                       ترک تدبیر و دعا نیز گناه دگر است

از قضا نتوان به دست و پای کوشش شد خلاص                                                ماهیان را کی پَر از دریا برون می‌آورد

ه_رکه بردارد مرا از خاک اندازد به خاک                                  میوه خامم به سنگ از شاخسار افتاده‌ام

سنگ می‌بارد به هر نخلی که باشد میوه‌دار                                  عاشق دیوانه را از سنگ طفلان چاره نیست

بید باری ایمن است از زحمت هرکس ولی                         سنگ نااهلان خورد شاخی که دارد میوه بار

سرمپیچ از سنگ طفلان چون درخت میوه‌دار                                کز برای دیگران این برگ و بارت داده‌اند

ز چاه افتادن یوسف، همین آواز می‌آید                                       که در صحرای پر چاه وطن، فهمیده نِه پا را

ترقی در تنزل بوده است اقبالمندان را                                        که ابراهیم ادهم شد تمام از دولت افتادن

در وطن شد به زر قلب برابر ی_وسف                                        به چه امید برون من سر از این چاه کنم

 در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ                                         آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد