شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17725

عاشقان عشق را به جان جویند / عاقلان‌اند غافلان از عشق

بی من و مایی بود اقبال‌ بخت عاشقان / شد به راه عشق او ما و منی ادبارها

بسیار کس شدند اسیر کمند عشق / تنها نه از برای من شور و شر فتاد

جز درد عشق غمزه معشوق را که کرد / بر جان عاشقان بَتَر از زخم ذوالفقار؟

دیشب ز شرم چهره تو ماه آسمان / در پشت ابر تیره نهان بود تا به صبح

چو ابر آب فشانم ز دیده حسرت / که رفت روز جوانی چو برق از نظرم

گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست / صبح نزدیک است و در فکر شب تار خود است

تا چشم تو ریخت خون عشّاق / زلف تو گرفت رنگ ماتم

نوبهار آرد به امداد من بیمار گل                                             تا به جای رنگ ‌گردانم به‌ گرد یار گل

تا نفس باقیست باید خصم راحت بود و بس                                        هم ز بوی خویش دارد در گریبان خار گل

رنگ بو نامحرم فیض بهار نیستی است                                           خاک راهی باش و از هر نقش پا بردار گل

گر ز اسرار بهار عشق بویی برده‌ای                                            غیر داغ و زخم و اشک و آبله مشمار گل