شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 14734

ای شکم خیره به نانی بساز / تا نکنی پشت به خدمت دو تا

خدا را ندانست و طاعت نکرد / که بر بخت و روزی قناعت نکرد

مگر می‌نبینی که دد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام؟

دو چشم و شکم پر نگردد به هیچ / تهی بهتر این رودۀ پیچپیچ 

به گیسوی تو خوردم دوش سوگند / که من از پای تو سر برنگیرم 

غم گیتی گر از پایم درآرد / به‌جز ساغر که باشد دستگیرم 

به تیغم گر کشد دستش نگیرم / وگر تیرم زند منّت پذیرم

کمان ابرویت را گو بزن تیر / که پیش دست و بازویت بمیرم