شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10903

چند توان دید وای بر دل مسکین جفا / گیر که بیگانه شد آخر از آن من است

بهر خدا ای جوان تا بتوانی مدار / حرمت پیری که میل سوی جوانیش نیست

سنّت ابر است این که گیرد از بحر آب / پس به سوی بحر باز قطرۀ باران برد

نیست بساط جهان قابل دلبستگی / ریشۀ ما چون نفس در چمن دیگر است

پ _ ب

ب _ ت

الف _ پ

ت _ الف

تا کی از دست تو خونابه خورم / رحمتی کز غم خون شد جگرم

ما چو یعقوب به مصر، از پی دیدار عزیز / آمدیم اینک و با کلبه احزان رفتیم

چه توان گفت در لطافت دوست / هرچه گویم از آن لطیف‌تر است

گرچه دریا را نمی‌بیند کنار / غرقه حالی دست و پایی می‌زند

ابدال

بلند تلفظ کردن مصوت کوتاه

کوتاه تلفظ کردن مصوت بلند

آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن

آه اگر دامن پاک تو نیارند به دست       خستگانی که دریدند گریبانی چند

مستان بزم عیش شرابی نداشتند       در عین بی‌خودی میِ نابی نداشتند

چو مطربان سحر آهنگ زیر و بام کنند         معاشران صبوحی هوای جام کنند

کسی است صاحب بخت بلند و عمر دراز         که دست بر سر آن زلف خم‌به‌خم دارد