شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12437

دشمنان کور دل امّا/ در دلش خورشید ایمان را نمیدیدند/ تیغ آتشخیز دستان را نمیدیدند

حافظ سخن بگوی که بر صفحه‌ی جهان/ این نقش ماند از قلمت یادگار عمر

طبع تو سیر آمد از من جای دیگر دل نهاد/ من که را جویم که چون تو طبع هر جاییم نیست

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند/ چون تو را نوح است کشتیبان ز توفان غم مخور

صورت علمی تو را خود باید الفغدن به جهد / در تو ایزد نافریند آنچه در کس نافرید

آن قوت جوانی و آن صورت بهشتی / ای بی‌خرد تن من از دست چون بهشتی

شخص خفت و خرس می‌راندش مگس / وز ستیز آمد مگس زو باز پس

شبی تاری چو بی‌ساحل دمان پر قیر دریایی / فلک چون پر ز نسرین برگ نیل اندوده صحرایی

شهر از این ظلم و جور گشت خراب / خلق از این آفتاب شد سیماب (تشبیه)

از ذوالفقار جود تو شد کشته آز و بخل / همچون ز ذوالفقار علی عمر و ذوالخمار (تضمین)

خود نبود و گر بود، تا به قیامت آزری / بت نکند به نیکویی، چون تو بدیع پیکری (تلمیح)

ما هیچ متاعان خجل از قدر رواجیم / در کشور ما رونق بازار کسادی است (مراعات نظیر)

گاه درخشید و گهی تیره ماند

همی رای شمشیر و تیر آیدش

من به نظر قطره به معنی یمم

برد بسی رنج نشیب و فراز