شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18996

 نه سخن گفتن نباشد هرچه کان را نشنوی / این چنین در دل تصوّر مردم شیدا کند

 چشمم مسیل بود ز اشکم شب دراز / مردم در او نخفت و نخسبند در مسیل

جز کم‌آزاری نباشد مردمی، گر مردمی / چون بیازاری مرا؟ یا نیستی مردم مگر؟

بارها مردم من وز دم تو زنده شدم / گر بمیرم ز تو صد بار بدان سان میرم

نکردیم کاری در این بندگی‌ها / ندیدیم خیری از این زندگی‌ها

بیا عشقِ ویران‌کنِ صبر و طاقت / که آسوده گردیم ز آسودگی‌ها

پریشان شو از زلف‌های پریشان / مجو خاطر جمع ز آسودگی‌ها

از این زندگی‌ها نشد کام حاصل / در این بندگی‌هاست شرمندگی‌ها

جان بیمار مرا نیست ز تو روی سؤال / ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد

 صفات حق تعالی لطف و قهر است / رخ و زلف بتان را زان دو بهر است

 سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی / دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

 فلک چو دید سرم را اسیر چنبر عشق / ببست گردن صبرم به ریسمان فراق

مفعول _ مفعول

مفعول _ متمّم

متمّم _ مفعول

متمّم _ متمّم