شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20256

ب، الف، ج

الف، ج، ب

الف، ب، ج

ب، ج، الف

نبرد خندۀ ظاهر ز دل تنگ ملال / غنچه را دل تهی از خون به شکفتن نشود

ز نیرو بود مرد را راستی / ز سستی کژی زاید و کاستی

حکمت محض است اگر لطف جهان‌آفرین / خاص کند بنده‌ای مصلحت عام را

دل می‌رود ز دستم، صاحب‌دلان خدا را / دردا که راز پنهان، خواهد شد آشکارا

عارضش را به مثل ماه فلک نتوان گفت                نسبت دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد

چنان به یاد تو فارغ شدم ز هر دو جهان               که از وجود خود و هر چه هست بی‌خبرم

روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد               زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

ندانم این شب قدر است یا ستاره روز                   تویی برابر من یا خیال در نظرم

پیش ازین پروانه می‌گردید اگر بر گرد شمع                                  شمع می‌گردد کنون بر گرد سر پروانه را

بر دم شمشیرم از باریک‌بینی‌های عقل                                       ای خوش آن رهرو که در راه طلب بی رهنماست

بیکاری و توکل دور است از مروّت                                           بر دوش خلق مفکن زنهار بار خود را

صائب چو موج از خطر بحر ایمن است                                  هر کس عنان به دست توکل سپرده است