شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 27697

برگ بیبرگی بود ما را نوال/ مرگ بیمرگی بود ما را حلال

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم/ ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

تا خار غم عشقت آویخته در دامن/ کوتهنظری باشد رفتن به گلستان‌ها

راه وصل تو راه پر آسیب/ درد عشق تو درد بیدرمان

به نام کردگار هفت افلاک/ که پیدا کرد آدم از کفی خاک 

الهی فضل خود را یار ما کن/ ز رحمت یک نظر در کار ما کن 

سرّ عشقت کس تواند گفت؟ نی/ دُرّ وصفت کس تواند سُفت؟ نی 

زهی گویا ز تو کام و زبانم/ تویی هم آشکارا هم نهانم 

بحر را بگذاشت در تسلیم خویش/ کوه را افسرده کرد از بیم خویش

در پناه اوست موجودی که هست/ وز رضای اوست مقصودی که هست

ز دانش بهره دارد یا ندارد/ چو شیران زهره دارد یا ندارد

هوا چون نافۀ مشکین معطر/ چمن چون عالم عِلوی منوّر

صد اشتر همه ماده و سرخْ موی / صد استر همه بارکش راه جوی

چه دَوَم که اسب صبرم نرسد به گرد وصلش / چه کنم که شاخ بختم ز قضا به بر نیاید

نبود جز به علم، مرد شریف / نشود جز به جهل مرد، وضیع

به بالای ایوان او راغ نیست / به پهنای میدان او باغ نیست

د _ الف _ ج _‌ ه_ _ ب

الف _ د _ ج _ ه_ _ ب 

ج _ الف _ ب _ ه_ _ د

ه_ _ د _ ج _ ب _ الف