شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10605

روی از تربیت ناصحان بگردانیدن و علما را به ضلالت منسوب کردن و در طلب عالم معصوم از فواید علم محروم ماندن، ناصواب است.

بر وصال دوستان حريص مباش که سور آن از شیون قاصر است و اندوه آن بر شادی راجح، و با این همه درد سوز هجر منتظر و نیز شاید بود که برای فراق اهل و فرزندان به جمع مال حاجت افتد. 

از این اندیشه ی ناصواب در گذر و همت بر اكتساب ثواب مقصور گردان که راه مخوف است و رفیقان ناموافق.

اما آن سه که اهل دنيا طالب آنند، فراخی معیشت است و رفعت منزلت و رسیدن به ثواب آخرت و آن که به وسيلت بدین اغراض توان رسید، صیانت نفس است.

فروغ خرگه خوارزمشاهی، آغشته به خون، اذن قائم مقام

سند و جیحون، غلتیدن برهم، تب و التهاب

ثمره معیّن، نشان ولایتعهدی، افراط و تفریط

ارتش و صلاح مجهّز، نگاه دهشت‌بار، نهیب توفنده سربازان

مهپاره به بام اگر براید / که فرق کند که ماه یا اوست؟ (استعاره – جناس همسان)

تو را آتش عشق اگر پر بسوخت / مرا بین که از پای تا سر بسوخت (تشبیه – تشخیص)

مشو دل بسته هستی که دوران / هر آن را زاد زاد از بهر کشتن (جناس همسان – تشخیص)

گفت چشم تنگ دنیادوست را / یا قناعت پر کند یا خاک گور (کنایه – تشبیه)