شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16228

طبع بر گنج حقیقت قفل و شرع آمد کلید/ تا دهد زآن گنج بیرون گوهر اسرار را

طرف عذار گلگون ز نقاب زلف مشکین/ بنمای تا ملامت نکنند مبتلا را

شب یلداست هر تاری ز مویت، وین عجب کاری/ که من روزی نمی‌بینم، خود این شب‌های یلدا را

نسیم صبح من، از مشرق امید دمید/ ز خواب صبح درآرید آفتابم مرا

تابنده چو ماه است و درخشنده چو خورشید/ رخشنده چو برق است و نماینده چو کوکب: وجه شبه

هنر چو نقطه و کردار او چو پرگار است/ ادب چو نامه و گفتار او چو عنوان است: مشبه به

سروی چو در سماعی بدری چو در حدیثی/ صبحی چو در کناری شمعی چو در میانی :ادات تشبیه

ولی بس راهرو سر پا برهنه مهرسان روزی/ شده این راه و پا بوده به چارم چرخ گردانش: مشبه

چگونه باز کنم بال در هوای وصال / که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست /  صد گدای هم‌چو خود را بعد ازین قارون کنم

عشق من بر گل رخسار تو امروزی نیست /  دیرسالی است که من بلبل این بستانم

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل