شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 31072

حیات سعدی آن باشد که بر خاک درت میرد/ دری دیگر نمی‌دانم مکن محروم از این بابم

بفکن ز پی این اساس تزویر/ بگسل ز هم این نژاد و پیوند

بگریست چشم دشمن من بر حدیث من/ فضل از غریب هست و وفا در قریب نیست

بیا که نوبت صلح است و دوستیّ و عنایت/ به شرط آن که نگوییم از آن چه رفت حکایت

دلبر و جانان من برده دل و جان من/ برده دل و جان من دلبر و جانان من

آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت/ چهرۀ خندان شمع آفت پروانه شد

چو عشق را تو ندانی بپرس از شب‌ها/ بپرس از رخ زرد و ز خشکی لب‌ها

به حقّ این دل ویران و حسّ معمورت/ خوش است گنج خیالت در این خرابۀ ما

امیدواری

اندوه و غم

پند و موعظه

شادی و نشاط

ای رونق هر گلشنی و ای روزن هر خانه‌ای / هر ذرّه از خورشید تو تابنده چون دردانه‌ای

سرو درآید ز پای گر تو بجنبی ز جای / ماه بیفتد به زیر گر تو برآیی به بام

ای خرّم از فروغ رخت لاله‌زار عمر / بازآ که ریخت بی گل رویت بهار عمر

چون ز نسیم می‌شود زلف بنفشه پرشکن / وه که دلم چه یاد از آن عهدشکن نمی‌کند