شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17096

نه سگ دامن کاروانی درید / که دهقان نادان که سگ پرورید

چو بختش نگون بود در کاف «کُن» / نکرد آن‌چه نیکانش گفتند کن

رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی / که شرط نیست که با زورمند بستیزند

چو سلطان عنایت کند با بدان / کجا ماند آسایش بخردان؟

حدیث: ماجرا _ حقّه: صندوق

سودا: اندیشه _ محنت: اندوه

جبّار: مسلّط _‌ طرب: شادی

کاید: حیله‌گر _ نقض: نیکو

مرمّت: تعمیر، اصلاح، رسیدگی

فراغ: آسودگی، دوری، جدایی

دِرَم: پول، سکه نقره، پول سیمین

شدّت: سختی، تنگی، بدبختی

خاموش که در این مهلکه تا تریاق جان گزیده شود مارگزیده را رمق از تن بخواهد خاست.

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب که عزمی متین دارد و طبعی کریم.

تو را همچنین فضیلت است و دیانت و امانت اما معاندان در کمین‌اند و مدعیان گوشه‌نشین.

نشنیده‌ای که هرکه خیانت ورزد دستش از حساب بلرزد؟