شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 21800

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود/ عیسیدمی خدا بفرستاد و برگرفت (تلمیح-تشبیه)

آسوده بر کنار چو پرگار میشدم/ دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت (تشبیه-تشخیص)

شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت/ فراق یار نه آن میکند که بتوان گفت (تلمیح-اغراق)

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود/ که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت (کنایه-تلمیح)

 تأکید متن بر ناکامی اهل فضیلت است.

 جملات، موجز و کلمات، بیش‌تر فارسی‌اند.

 جناس و تضاد در متن مشهود است.

 متن در حوزه ادبیات غنایی می‌گنجد.

زبان شعر، ساده و جمله‌ها کوتاه و واژگان غیر فارسی در آن کم است.

در ابیات سوم و چهارم؛ آرایة «تضاد» دیده می‌شود.

در بیت اول، آرایة تشبیه وجود دارد اما واژه‌های «چو» ادات تشبیه نیستند.

قالب شعر، غزل است.