شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10868

الحان ( خوش آواز ) _ بالین ( بستر )

تشییع ( دنبال جنازه رفتن ) _ بدیع ( نو )

رُستن ( کاشتن ) _ لیّن ( صاف )

تلخیص ( جست و جو کردن ) _ هراس ( ترسناک )

جهان زخويش تهی گشت تا تو باليدی / به صفر نه فلک از قدر خود حساب طلب

حساب زندگانی نيست روزی کز درت دورم  / وگر خود مرگ بايد هم به خاک آن زمين باری

نيم ز پرسش محشر به هيچ باب خجل /  که خود حساب نمی گردد از حساب خجل

 حساب بر نتوانم گرفت بر خود از آنک / به هر حساب که هستم اسير خويشتنم

در آتش زوال بود نعل رنگ و بو / زنهار دل به غنچه این بوستان مبند

این‌که گویند که بر آب نهاده‌ست جهان / مشنو ای خواجه که تا درنگری بر باد است

زبان شمع به صد آب و تاب می‌گوید / که مدّ عمر، سبک سیر از زبان گردد

ای شرر، از همرهان غافل مباش / فرصت ما نیز باری بیش  نیست

 ز خون دل شده رنگین دو دیده تر ما / بهار لاله ما گل کند ز ساغر ما

گذشت عمر و دل ما به آرزو نرسید/ در آشیانه ما پیر شد کبوتر ما

زدی به تیغ و بریدی و ساختی پامال/ چه روزها که نه افکنده‌ای تو بر سر ما

ستاره‌سوختگان چون سپند سبز شدند/ کجاست گریه ابر بهار اختر ما