شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 25224

بوی جوی مولیان آید همی/ یاد یار مهربان آید همی

ریگ آموی و درشتی راه او/ زیر پایم پرنیان آید همی 

آب جیحون از نشاط روی دوست/ خنگ ما را تا میان آید همی

ای بخارا شاد باش و دیر زی/ میر زی تو شادمان آید همی

شکرشکن است یا سخن‌گوی من است/ عنبرذقن است یا سمن‌بوی من است

جوی روان سیمین گشته ز آب/ برگ رزان زرین گشته ز باد

عشق تو نهال حیرت آمد/ وصل تو کمال حیرت آمد

کلاه سعادت یکی بر سرش/ گلیم شقاوت یکی در برش

ما برون را ننگریم و قال را / ما درون را بنگریم و حال را

نسخ کن این آیت ایام را / مسخ کن این صورت اجرام را

ای آن‌که جهان را همه فخر از حسب توست / وی آن‌که شهان را همه فخر از نسب توست

ز گرز تو خورشید گریان شود / ز تیغ تو بهرام بریان شود

عالَم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود

 کس چو حافظ نگشود از رخ اندیشه نقاب / تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

غرور حسن اجازت مگر نداد ای گل / که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

 صدف‌وار گوهرشناسانِ راز / دهان جز به لؤلؤ نکردند باز