شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 7: تاریخ ادبیات قرن چهاردهم | آزمون شماره 5236

علی‌محمد افغانی، نویسنده «دهکده پرملال»، از جمله نویسندگان معاصر بود که بعد از انقلاب به همان روال گذشته به کار خود ادامه دادند.

 «تهران مخوف» مرتضی مشفق کاظمی، اولین رمان اجتماعی و «شمس و طغرا» اولین نمایشنامه فارسی است.

 روی آوردن به داستان کوتاه و ترجمه آثار داستانی آمریکای لاتین از ویژگی‌های نثر بعد از خرداد 1342 هستند.

 اولین داستان جلال آل احمد «زیارت» بود و سفرنامه حج او، «دید و بازدید» نام داشت.

 صبای کاشانی منظومه «گلشن صبا» را به تقلید از بوستان سعدی نوشت و «خداوندنامه» را در بیان معجزات پیامبر (ص) و دلیری‌های حضرت علی (ع) نوشت.

نشاط اصفهانی هر چند قصاید بلندی دارد، به ویژه از نظر غزل‌سرایی در بین معاصران خود کم‌نظیر است.

 فرخی یزدی که در روزنامه خود، «قرن بیستم» به افشاگری اعمال پلید رجال خائن زمان پرداخت، پیش از آنکه به اوج شکوفایی برسد، به دست رضاخان ترور شد.

 تقی رفعت از نظر تلاش برای تغییر شعر فارسی از نظر قالب و محتوا، پیشگام دیگر شاعران بود.

رخشنده اعتصامی: در قصیده به سبک ناصرخسرو به روانی و لطافت شعر سعدی می‌سراید و در قطعات به شیوۀ انوری و سنایی توجه دارد.

سید محمدحسین بهجت تبریزی: این شاعر بزرگ غزل‌سرای معاصر، از مولوی تأثیر فراوان پذیرفت و ارادت خاصی به بزرگان دین به‌ویژه حضرت علی (ع) داشت.

علی اسفندیاری: آنچه کار او را از دیگر نوگرایان متمایز می‌کند، نگرش عاطفی او به واقعیت‌های ملموس در شعر است.

مهدی اخوان ثالث: حماسی ‌بودن زبان و به‌کارگیری برخی از کاربردهای نحوی سبک عراقی از ویژگی‌های شعر اوست. «از این اوستا» از بهترین مجموعه شعرهای اوست.

فعالیّت در مباحث پژوهشی ادبیّات کودک و نوجوان

قصّه‌نویسی و قصّه‌گویی، تدریس و فعالیّت در نشریات تخصّصی

نوشتن فیلم‌نامة «جای پای خون» براساس تجربه‌های داستانی

فعالیّت‌های مطبوعاتی در مجله‌های رشد دانش‌آموز، قلمرو، سوره، پویش