شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11934

تا مرد سخن نگفته باشد/ عیب و هنرش نهفته باشد

تا تو نگاه می‌کنی کار من آه کردن است/ ای به فدای چشم تو این چه نگاهکردن است؟

چه غم دیوار امّت را که دارد چون تو پشتیبان/ چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان؟

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را/ برون کن ز سر باد خیرهسری را

زاهدان را رخنه در ایمان کنند (- U - / - - U- / - - U - -)

بی‌ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خود (- - U - - /- U - - / - U- - / - U -)

جهان را نباشد چنین روزگاری ( U / - - U / - - U / - - U - - )

صبا را گو که برگیرد زمانی برقع از رویت (U - - - U / - - - U / - - - U -  - - )

بگویی وانگهی از گفته برگردی / بدان ماند که گویی بی‌هُش و مستی

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت / قدم در نه گرت هست استطاعت

تو پنداری که بدگو رفت و جان برد/ حسابش با کرام‌الکاتبین است

دل از من برد و روی از من نهان کرد / خدا را با که این بازی توان کرد

جهان فتنه بگرفت و پر مشک شد هم / چو بگذشت بادی به مشکین کمندت

مکن بیقرارم چو گردون که گردون / به صاحب قرانیم اقرار دارد

ز من سایه‌ای ماند از مهر رویش / گر آن مَه ز خور سایبان برنگیرد

هر که او را ذره‌ای با ماهرویان مهر نیست / بر چنین عامی فضیلت می‌نهند اَنعام