شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 5176

خدایا به خواری مران از درم

از بر یار آمده‌‌ای مرحبا

وارهد از حدّ جهان، بی حد و اندازه شود

ببوید همی خاک چون مشک اذفر

ز این دست که دیدار تو دل می‌برد از دست / ترسم نبرم عاقبت از دست تو جان را

وان‌گه که به تیرم زنی اوّل خبرم ده / تا پیش‌ترت بوسه دهم دست و کمان را

آنک عسل اندوخته دارد مگس نحل / شهد لب شیرین تو زنبورمیان را

تا مست نباشی نبری بار غم یار / آری شتر مست کشد بار گران را

نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم / چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندر آویزد

هفت اختر بی‌آب را کاین خاکیان را می‌خورند / هم آب بر آتش زنم هم بادهاشان بشکنم

از آن سوی پرده چه شهری شگرفست / که عالم از آن‌جاست یک ارمغانی

صلا یا ایها العشاق کان مه رو نگار آمد / میان بندید عشرت را که یار اندر کنار آمد