شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 22532

شبانه‌ روز - ساغر - خلق - سرمایه

سُراینده - بلبل - گُشایش - مفتاح

خوابِ روز - غُلامی - نغمه - تیره

گرانْ‌سنگ - صبحگاه - کینه - دلدار

 همه جامه‌ها کرده پیروزه‌رنگ/ دو چشم ابر خونین و رخ بادرنگ

هرآنگه که خشم آورد بخت شوم/ کند سنگ خارا به کردار موم

 گلوی خصم وی سنگین درای‌است/ چو مغناطیس از آن آهنربای‌است

 گرازان و بر گور نعره​‌زنان/ سمندش جهان و جهان را کنان

چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد

شده نزدیک که هجران تو ما را بکشد

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند

دل و جانم به تو مشغول و نظر بر چپ و راست

چو فردا برآید بلند آفتاب / من و گرز و میدان افراسیاب

 باز به بط گفت که صحرا خوش‌ست / گفت شبت خوش که مرا جا خوش‌ست

 مهمان توام ای جان زنهار مخسب امشب / ای جان و دل مهمان زنهار مخسب امشب

 ای صوفیان عشق بدرّید خرقه‌ها / صد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا