شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10579

تشخیص           

کنایه           

تلمیح                    

استعاره

خالص- بالا- برگزیده- طولانی- دوری

برگزیده- بلند- برتر- یاری‌رساننده- نزدیکی

خلوص- کوتاه- برتر- یاری‌رساننده- دوری

خلوص- کوتاه- برتر- یاری‌رساننده- دوری

می‌تواند چنگ در فتراک زد خورشید را / از تعلّق هر که چون شبنم سبک‌بار آمده

می‌شود واصل دریای حقیقت چو حباب / هر که «صائب» نظر از هستی خود پوشیده است

نیست ممکن به حقیقت نکشد عشق مجاز / واصل بحر شود هر که در این جو افتاد

واصل شوی چو شمع به دریای نور صبح / گر در گداز جسم نفس ‌آتشین کنی

زبان عشق خموشی است لب ز ناله ببند                                                                   که در طریق ادب عرض مدّعا غلط است

مُهر خاموشی است بر عنوان این سر بسته راز                                                           نیست با گوش و زبان کاری بیان عشق را

عاشقان نرد محبت چو به دلبر بازند                                                                         شرط عشق است که اول دل و دین در بازند

هر دلی را که محبت صدف راز کند                                                                          زَخمش از تیغ محال است دهن باز کند