شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 8780

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند / ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند

عمری است تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم / دست شفاعت هر زمان در نیک‌نامی می‌زنم

چون سپندم آرزو حسرت کمین آتش است / تا به دوش ناله بندم محمل آرام را

ای ملک‌العرش مرادش بده / و از خطر چشم بدش ‌دار گوش

عاشقان را گرچه در باطن جهانی دیگرست / عشق آن دلدار ما را ذوق و جانی دیگرست

تا که دانش گم کند مر راه را / تا که عاقل بشکند فرهنگ را

من از این‌جا به ملامت نروم / که من این‌جا به امیدی گروم

چه ذوق از ذکر پیدا آید آن را / که پنهان شوق مذکوری ندارد

از این اقبالگاه خوش مشو یک دم دلم تنها 

این آه خون‌افشان که من هر صبح و شامی می‌زنم

رَستم از این نفس و هوا زنده بَلا مرده بلا

نه تنها شد ایوان و قصرش به باد