شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12915

ای سرو خرامان گذری از در رحمت / وی ماه درافشان نظری از ره رأفت

ای عقل نگفتم که تو در عشق نگنجی / در دولت خاقان نتوان کرد خلافت

با قدّ تو زیبا نبود سرو به نسبت / با روی تو نیکو نبود مه به اضافت

سعدی چو گرفتار شدی تن به قضا ده / دریا در و مرجان بود و هول و مخافت

«تو» در هر دو مصراع نهاد است.

«نام تو» و «یاد تو»، هر دو ترکیب وصفی است.

«روان» در بیت معنای «جاری» دارد. 

«م» در انتهای هر دو مصراع مضافٌ‌الیه است.

چون تو را نوح است کشتیبان، ز طوفان غم مخور 

یوسف گمگشته بازآید به کنعان، غم مخور

باشد اندر پرده بازی‌های پنهان، غم مخور    

هیچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش / وین سوخته را محرم اصرار نهان باش

در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خوار / کز خویش، هیچ نایدت ای زشت‌روی عار

حافظ از چشمه‌ی حکمت به کف آور جامی / بو که از لوح دلت نقش جحالت برود

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی