شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17985

بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغان هوا حیران بمانند
خدای این حافظان ناخوش‌آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند

چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش / که خار دیده‌ی بدبخت نیکبختانند
چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش / بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند

رسم و آیین پادشاهانست / که خردمند را عزیز کنند
وز پس عهد او وفاداری / با خردمندزاده نیز کنند

نشان آخر عهد و زوال ملک وی است / که در مصالح بیچارگان نظر نکند
به دست خویش مکن خانگاه خود ویران / که دشمنان تو با تو از این بتر نکند

گر تو زنی به تیرم، دل از تو برنگیرم حاشا که من شوم دور از خاک آستانت

 همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت     محرمی نیست که آرد خبری سوی توام

 گرت به شب نبدی سر بر آستانه حق   کی‌ات به روز میسّر شدی جهان‌داری

مرغ سپیده‌دم که خبر داد از توام  اکنون نمی‌دهد مگرش بال و پر بسوخت