شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11938

بی‌توجهی به اسباب الهی، بی‌توجهی به علم الهی است _ عدم توکل به خدا و انجام گناه

 فقط در این صورت خداوند از کار او چاره‌جویی می‌کند _ عدم توکل به خدا و انجام گناه

 بی‌توجهی به اسباب الهی، بی‌توجهی به علم الهی است _ گذر عمر و سستی قوای انسان

 فقط در این صورت خداوند از کار او چاره‌جویی می‌کند _ گذر عمر و سستی قوای انسان

در برابر ارادة خدا تمام عوامل مؤثر، تأثیرگذاری خود را از دست می‌دهند.

خدای رحمان همة موجودات را آفرید و رحمتش را در همه‌جا و بی‌انتها گستراند.

حوادث جهان و از جمله کارهای انسان، تحت ارادة خداوند و مظهری از قضا و قدر اوست.

اگر عشق و محبت انسان از امور محدود فراتر رود، دل به سرچشمة کمالات خواهد سپرد.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد. _ کمک‌کننده و امید دهنده به اوست.

به مصلحت اوست، گرچه خود بدان مصلحت آگاه نباشد. _ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و ارادة انسان در کنار اوست. _‌ کمک‌کننده و امید دهنده به اوست.

خدای حکیم جهان را اداره می‌کند و ارادة انسان در کنار اوست. _‌ با فکر و اندیشه بهترین راه ممکن را انتخاب می‌کند.

بی‌میلی به رشته‌های دنیایی – افزایش قوای فکری با گذر زمان

عدم دل‌بستگی به ثروت یا مقام - افزایش قوای فکری با گذر زمان

بی‌میلی به رشته‌های دنیایی – رابطة معکوس میان سن و توان تصمیم‌گیری

عدم دل‌بستگی به ثروت یا مقام - رابطة معکوس میان سن و توان تصمیم‌گیری

به خدا اعتماد نموده و کار و نتیجه‌اش را به خداوند واگذار کند.

کارها به خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است سپرده شود.

در عین عمل به وظیفه و انجام صحیح مسئولیت به خدا توکل نماید.

بداند که گاهی چیزهایی را به نفع خود می‌پنداریم در حالی که به ضرر ماست.