شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12680

غول بر خویشتن ار خضر نهد نام چه سود / که خدایش به سر چشمه‌ی حیوان نبرد

عیان عشق بین و عقل بگذار / که اندر عقل بینی کی رخ یار

که داند هر که او این را نداند / پس این معنی حقیقت هرزه خواند

خدا دیدم به چشم سر یقین من / بدیدم اوّلین و آخرین من

گلیم خویشتن را هر کس از آب / تواند برکشید ای دوست مشتاب

گفت آن گلیم خویش به‌درمی‌برد ز آب / وین جهد می‌کند که بگیرد غریق را

حافظ نه حدّ ماست چنین لاف‌ها زدن / پای از گلیم خویش چرا بیشتر کنیم؟

دونان چو گلیم خویش بیرون بردند / گویند چه غم گر همه عالم مردند